اعتماد السلطنه پسرش « 1 » ، بالاخره در خرم‌آباد اهل شهر و عشاير متحدا دور او را محاصره كردند . با اين‌كه مشار اليه داراى اردوى مجهزى بود و چندين توپ در اختيار داشت ، مع‌هذا نتوانست در مقابل جنبش لرستانيان مقاومت كند و مشغول جنگ و گريز شد و بهر نحو بود خود را به بروجرد رسانيد . ضياء الملك چون مورد خشم لرستانيان بود و نمىتوانست با اطمينان خاطر در ميان آنها حكومت كند ، لذا اكثر اوقات تمارض كرده اوقات خود را در بروجرد يا محل ديگر مىگذرانيد و سليمان خان افشار از طرف او نيابت مىكرد . تا اين‌كه در سال 1278 شاه فرمان داد او را به تهران احضار كردند و در سلك وزراء و اجزاء دار الشورى منسلك گرديد و با اين حال در چند سال بعد سخت مورد غضب قرار گرفته ، به دستور شاه بيست هزار تومان جريمه داده ، از تهران اخراج گرديد بعد از احضار ضياء الملك فرهاد ميرزا معتمد الدوله براى سومين بار به لرستان اعزام گرديد .

--> ( 1 ) . نسبت مرحوم اعتماد السلطنه به پدرش فراشباشى ، مانند نسبت روشنائى به ظلمت و خير با شر مىباشد و شگفت او راست كه از چنان دژخيمى اين‌گونه مرد دانشمند و فاضل و نيك‌نفس به وجود آيد : " يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ " .